11 - ضميرى اصفهانى « 1 » مولانا كمال الدين حسين « 2 » بن محمد ضميرى اصفهانى از شاعران معروف سدهء دهم و غير از ضميرى ديگريست كه اهل همدان بود . معاصر وى سام ميرزا درباره‌اش نوشته است كه « جوانى بغايت دردمند و بىقيدست و بسى فضيلت دارد . از جمله در نجوم و رمل از بىنظيرانست و در دقت ذهن و حدت طبع و فهم از بىبدلان و طبعش در اساليب سخن چسبان . . . » و بنابراين او از روزگار جوانى در علم و ادب شهرت يافته بود و معلوم نيست چرا تقريبا همهء تذكره‌نويسان دربارهء وى نوشته‌اند كه در بزرگسالى كسب دانش آغاز كرد . وى در محضر مير غياث الدين منصور دشتكى شيرازى دانش آموخت و طب و رياضى و نجوم فراگرفت و در رمل مهارت يافت و

--> ( 1 ) - دربارهء او بنگريد به : * بهارستان سخن ، ص 407 - 408 . * آتشكده ، تهران ، ص 958 - 963 . * تحفهء سامى ، ص 124 . * خلاصة الاشعار تقى الدين كاشى ، خطى . * صحف ابراهيم ، خطى . * مجمع الفصحا ، ج 2 ، ص 335 . * نتايج الافكار ، بمبئى ، ص 432 - 434 . * عالم‌آراى عباسى ، تهران 1350 ، ص 178 - 179 . * هفت اقليم ، تهران ، ج 2 ص 417 - 421 . * ايضاح المكنون ، اسمعيل پاشا ، ج 1 ، استانبول 1945 ، ستون 514 . * عرفات العاشقين ، تقى الدين اوحدى ، خطى . * تاريخ تذكرهء فارسى ، گلچين معانى ، ج 1 ، تهران 1348 ، ص 8 - 10 . * تاريخ نظم و نثر در ايران ، ص 446 - 447 . ( 2 ) - نام او را « حسن » نيز نوشته‌اند .